Görgülü, terbiyeli olgun kimse

Çelebi Türklerde muhtelif sanat ve meslek sahiplerine sembol olmuş bir tabir. Lehçe-i Osmaniye’de; okuma bilen, okumuş, nazik manaları verilmektedir. Asil, nazik, soylu, zarif, terbiyeli, koca tabiri olarak da kullanılmıştır. Daha önceleri şehzadelere unvan olarak verilirdi. Mevlana Celaleddin-i Rumi’nin evlat ve ahfadına da bu unvan verilmişti. Osmanlılar’da padişahların erkek çocuklarına evvelce “bey”, sonra “çelebi” unvanı verilmiş, daha sonra erkek kız ayrılmadan “sultan” tabiri, müştereken kullanılmıştır. Çelebi, Türkçe’de kibar, centilmen manasını ifade ediyordu. Tatarlarda ise, kadınlar kocalarının erkek kardeşlerine, kardeşlerinin erkek çocuklarına hürmet ve tazim ifadesi olarak çelebi derlerdi.  Osmanlı yazı lisanında, 17. asra kadar, hanedan mensuplarının, yüksek dini erkanın, meşhur müelliflerin lakap ve unvanı olarak kullanılmıştır. On sekizinci asır başına doğru çelebi kelimesi yerine efendi tabiri kullanılmaya başlanmıştır.

Cevap: Çelebi

Diğer Sorular ve Cevaplar

Related posts